“Jarig”

Hoe-ra! Vandaag is het precies één jaar geleden dat mevrouw T. het dierenasiel verruilde voor mijn vijf sterrenhotel!

Bij deze roep ik deze dag ook om tot haar onofficiële, 13e verjaardag. Taart, slingers, cadeaus! Ehm… ik bedoel, brokjes, speelgoedmuizen en aaiende handen…..
(Omdat alleen bekend is hoe oud ze mínimaal moet zijn, is 13 jaar wellicht een ietwat optimistische leeftijdsnov-2015chatting. Maar ach, kan ons het schelen!)

Ik ben ontzettend blij en trots dat dit “kneusje” met een behoorlijke rugzak, al een jaar lang, ondanks niet al te beste medische staat, spinnend en kopjes gevend door mijn huis loopt… En nog elke dag intens lijkt te genieten van alles wat ze nu wél heeft.

Mevrouw T. heeft dus wel “oren” naar nóg zo’n jaar….. Duimen jullie mee voor haar “veertiende verjaardag”? Aan haar levenslust zal het in ieder geval niet liggen!

Advertenties

Blauwe schelp

Weet je het nog? Vorig jaar november? Twee maand zat je al in het asiel. Je was nog wat magertjes, maar verder ging het inmiddels best goed met je.

Alle onderzoeken waren achter de rug. Je blMiss T. half jaar 5eek op leeftijd, mank en hartpatiënt, maar gelukkig zaten er geen kittens meer in je buik, zoals eerder werd gedacht. Ook was je heup niet uit de kom, maar bleek je poot “gewoon”
scheef te staan door een oude breuk.

Je was er helemaal klaar voor om een nieuw leven te beginnen! Daarom mocht je, na al die weken in een krap hok, eindelijk naar de losloopruimte met buitenverblijf.

Deze nieuw verworven vrijheden ontving jij in alle bescheidenheid. De blauwe schelp met dekens was jouw plek. Hier voelde je je veilig. Af en toe slofte je even naar de brokjes en het water (twee meter verder), maar dan weer snel terug. Naar je vertrouwde slaapplek. De buitenlucht leek je niet echt te interesseren. Lees verder

Marktplaats-kittens

12549025_941863005882524_7920610065357609971_nAls je een ex-zwerfpoes in huis neemt, weet je negen van de tien keer niet wat de geschiedenis is.

Ik kreeg de kans om hierachter te komen, toen haar “redster” (zo mag ik haar wel noemen na haar uitgebreide verhaal) contact met het asiel opnam. Ze wilde toch wel graag weten hoe het nou met die poes afgelopen was, waar ze september vorig jaar de dierenambulance voor belde. De poes waar zij jarenlang veel zorgen om heeft gehad.

Voor mij was dit een kans om meer te weten te komen over het verleden van Miss T. Hoewel ik wel een middagje na heb moeten denken of ik wel contact wilde..

Wil ik wel weten wat er allemaal met haar is gebeurd? Wat als het geen leuk verhaal is? Heeft het wel toegevoegde waarde? Kan ik mij niet beter focussen op nú? Ga ik Miss T. misschien anders behandelen als ik haar achtergrond ken? Een dier heeft toch helemaal niks aan medelijden? Wat als deze vrouw Miss T. zelf wel had willen adopteren?

Ook al was ik met al mijn rationele argumenten Lees verder

“For better or for worse”…

Je kent die verhalen wel. Van die stellen die trouwen en dan blijkt één van de twee een paar maanden later opeens ernstig ziek of iets in die trant. Toch blijven ze bij elkaar. Want ze hebben nu eenmaal voor elkaar gekozen.

Wie had gedacht dat ik met de kreupele en op leeftijd zijnde Miss T., drie weken na adoptie al bij de dierenarts zou zitten. Nota Better or worsebene voor haar oor. Een week later bleek het knobbeltje waar ik mij zorgen over maakte kwaadaardig en de dag erna is haar oortje geamputeerd.

Of ze al uitzaaiingen heeft, is niet helemaal duidelijk. Röntgenfoto’s (gemaakt op kosten van Dierenkliniek Ittersum; dikke chapeau!) leverden zowel geen geruststelling als directe zorgen op.

Wel leverden ze mij nieuwe informatie. Haar borstbeen bleek compleet door midden te zijn. Niet dat ze daar nu nog last van heeft, maar het is duidelijk dat ze ooit een flinke klap Lees verder

Miss T.

2015-11-18 20.01.03Vorige week is ze bij mij komen wonen. Ze zou een tijdje over een camping in Ommen hebben gezworven. De vrouw die haar uiteindelijk door de dierenambulance heeft laten ophalen, zou verteld hebben dat haar eigenaar is overleden en dat ze “Misty” heet (inmiddels door mij omgedoopt tot Miss T.)

Verder is haar verleden een beetje gissen. Ik weet niet hoe lang ze buiten heeft gezworven en zou dolgraag weten wat ze allemaal heeft meegemaakt. Waar ze is geboren en wie er voor haar heeft gezorgd.

Bij binnenkomst in het asiel zou haar heup uit de kom zijn. Maar na onderzoek bleek het om een oude breuk te gaan. Aan haar gebroken pootje is ze waarschijnlijk nooit geholpen, waardoor ze nu chronisch mank loopt en niet of nauwelijks kan rennen en springen. Lees verder

Ogenschijnlijke achteloosheid

2015-11-05 15.42.56 - 2Inmiddels woon ik een aantal maanden in mijn nieuwe stulp. Ik ben gewend aan alle “vreemde” geluiden, maar gefascineerd door één ervan.

Een geluid dat niet eens direct mijn aandacht trok. Ja, er loopt een brede sloot voor mijn huis. Logisch dat je hier wel eens wat eendengesprekken opvangt, toch?

Totdat de eendenkeeltjes ongekende decibellen begonnen te produceren. Elke dag. Voor zo’n vijf minuten. Steevast.
Houden die gevleugelde vrienden dagelijks een verjaardag voor mijn huis? Zijn ze zich hartje herfst op gezette tijden hevig aan het voortplanten? Organiseren ze professioneel opgezette vechtpartijen?

Lees verder

Lieve Pandepande,

2015-05-13 15.31.19-1Het leek er vorig jaar even op dat jij de buurt eerder ging verlaten dan ik. Nu is het dan toch echt andersom: binnenkort ga ik verhuizen. 

Mijn vertrouwde kamer, het eten dat elke avond klaarstaat, mijn huisgenoten, de buren waar ik zo lang naast heb gewoond……

…… niets staat in verhouding met wat ik het allermeest ga missen: jou.

Jij hebt de laatste tien jaar in mijn ouderlijk huis een stuk leuker gemaakt! Tijdens mijn jeugd heb ik heel veel buurkatten ontmoet, maar met geen enkele kat heb ik zo’n band opgebouwd als met jou. Jij bent voor mij heel belangrijk en bijzonder. Jij hebt mij geleerd hoe sterk de band tussen mens en dier kan zijn. Hoe vertrouwen werkt en hoeveel liefde je krijgt als je liefde geeft. Daarnaast heb je ook nog eens gewoon een enorm komisch en aandoenlijk karakter!

Lees verder